Inmiddels zijn we weer in Nederland aangekomen. In dit blog beschrijf ik de laatste anderhalve week van ons verblijf in Suriname. Nadat we teruggekeerd zijn vanuit Danpaati was alle aandacht weer gevestigd op Kansrijk, al hebben we ook
Peperpot en Cleviapark nog bezocht. Dat gaf echter ook weer inspiratie voor eventuele activiteiten die ontwikkeld zouden kunnen worden, maar daar kom ik later op terug.
Zaterdag eerst de ontmoeting met de kinderen van het studiefonds. De kinderen kwamen met hun ouders en we hebben heel leuk met elkaar gesproken.
Het was goed om elkaar te zien en voor Norma ook een mooi moment om de ouders weer even te zien. Zij kon nu ook vertellen dat het belangrijk is om contact te houden. Alleen als we elkaar informeren kunnen we goed op alles inspelen wat er eventueel speelt. Op het eind kregen Cees en ik ieder nog een prachtige Surinaamse doek van de moeder van Marcelino.
Op maandag hebben we de huiswerkklas van Urmi bezocht. Het was prachtig om te zien hoe de kinderen aan het werk zijn. Ze komen van vijf verschillende scholen en zijn op hun niveau en klassikaal goed bezig om de diverse vaardigheden onder de
knie te krijgen. Veel kinderen komen ook naar de bibliotheek, zijn onderdeel van de dansgroep en/of bezoeken de Tembé schilderlessen.
Inmiddels werden er voorbereidingen getroffen voor het bezoek van de voorzitter van de Tweede Kamer, Thom van Campen en zijn delegatie. De bibliotheek heeft een extra poetsbeurt gekregen, Jeanette gaat bakbananen maken en de kinderen van bibliotheek, dans en Tembe zijn ingelicht.
Wat was het een mooi festijn. De delegatie had maar een uur, maar dat uur hebben we ten volle benut. De groep kwam aan bij de bibliotheek, waar Thom de kinderen voorlas uit het boek “Kom uit de kraan”. De
kinderen luisterden ademloos.
Vervolgens wandelend naar Duleti waar de gasten samen met dansgroep een warming up meemaakten. De tembé kunst werd bekeken er werd verteld over de huiswerkbegeleiding en het studiefonds. Er vonden mooie gesprekken plaats. De dansgroep liet nog een show zien, ze hadden hiervoor ook hun bijpassende kleding aangetrokken.
Alle kinderen kregen op het eind wat te drinken en de gasten en de kinderen werden getrakteerd op bakbanaan.
We hebben Sunnypoint op een mooie manier op de kaart gezet.
Mijn bemoeienissen fysiek stopten na dit evenement, want het chikungunyavirus had mij te pakken. Via de app hield ik contact en op zaterdag 2 mei ben ik weer teruggevlogen naar Nederland. We hebben goed met elkaar op kunnen trekken en zeker voor de toekomst weer perspectief om ons verder te ontwikkelen in Sunnypoint.
Tineke Ubbels